عبداللَّه‌بن حسن عليه السلام وى نيز از جمله شهيدان واقعهء عاشوراست كه با عمويش ( امام حسين عليه السلام ) به شهادت رسيد . شيخ مفيد مىگويد : عبداللَّه‌بن حسن عليه السلام به جانب سپاه دشمن درآمد ، و او پسربچه‌اى بود كه هنوز به حد بلوغ نرسيده بود . پس شتافت تا خودش را به كنار عمويش ( در قتلگاه ) رساند وزينب ، دختر على عليه السلام از پشت سر ، خودش را به او رساندتا او را باز دارد ، و حسين عليه السلام به خواهرش ؛ زينب فرمود : خواهرم او را نگهدار ! ولى عبداللَّه خوددارى كرد و به شدت خود را از دست عمه بيرون كشيد ! گفت : به خدا سوگند كه از عمويم جدا نمىشوم ! در همان حال ابجربن كعب با شمشيرى به حسين عليه السلام حمله برد ، عبداللَّه گفت : واى بر تو اى ناپاك آيا عموى مرا مىكشى ؟ ولى ابجر شمشير را فرود آورد ، عبدالله دستش را سپر قرار داد و شمشير دست او را به پوست آويخت ، ديدم دستش آويخته است و او صدا مىزد مادر ! پس حسين عليه السلام او را گرفت ، و به سينه‌اش چسبانيد و گفت : برادرزاده‌ام ! بر اين مصيبتى كه ديدى صبر كن و در آن خير و مصلحت خود را بينديش كه خداوند تو را بر پدران و نياكان صالحت ملحق مىكند ! « 1 »

--> ( 1 ) - ارشاد : ص 235 .